Περισσότερα από 1 εκατομμύριο παιδιά στην Αγγλία είχαν ενεργή παραπομπή σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας το 12μηνο έως τον Μάρτιο του 2025, με την Επίτροπο για τα Παιδιά να προειδοποιεί ότι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με κρίση στην ψυχική υγεία των νέων.
Περισσότερα από 1 εκατομμύριο παιδιά στην Αγγλία είχαν ενεργή παραπομπή σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας, σύμφωνα με νέα ετήσια έκθεση της Επιτρόπου για τα Παιδιά, Dame Rachel de Souza. Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια κρίση που βαθαίνει, με τις ανάγκες των παιδιών και των εφήβων να αυξάνονται ταχύτερα από τη δυνατότητα του συστήματος να τις καλύψει.
Στο 12μηνο έως τον Μάρτιο του 2025, 1.048.965 παιδιά είχαν παραπεμφθεί, περίμεναν ή λάμβαναν υποστήριξη από υπηρεσίες ψυχικής υγείας παιδιών και νέων. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει παιδιά που είχαν ήδη ξεκινήσει θεραπεία στην αρχή της περιόδου, γεγονός που δείχνει ότι η συνολική πίεση στο σύστημα μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Η αύξηση είναι εντυπωσιακή. Το 2018-19 οι ενεργές παραπομπές ανέρχονταν σε 563.639. Μέσα σε έξι χρόνια, ο αριθμός σχεδόν διπλασιάστηκε, ενώ μόνο τον τελευταίο χρόνο καταγράφηκε νέα άνοδος 9,5%.
Το άγχος στην πρώτη γραμμή των παραπομπών
Η Dame Rachel de Souza τόνισε ότι δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις για την αύξηση. Ωστόσο, τα στοιχεία που έλαβε το γραφείο της από το NHS England δείχνουν ότι το άγχος αποτελεί την κύρια αιτία παραπομπής.
Οι παραπομπές για άγχος αυξήθηκαν κατά 12%, από 151.479 σε 169.389. Συνολικά, το άγχος αντιστοιχούσε στο 16% όλων των παραπομπών το έτος έως τον Μάρτιο του 2025. Στα παιδιά άνω των 10 ετών, ήταν η συχνότερη αιτία για αναζήτηση βοήθειας.
Η εικόνα αλλάζει στις μικρότερες ηλικίες. Στα παιδιά κάτω των 10 ετών, οι παραπομπές αφορούσαν συχνότερα νευροαναπτυξιακές δυσκολίες, ενώ στα παιδιά ηλικίας έξι ετών και κάτω εμφανίστηκαν πιο συχνά παραπομπές για πιθανό αυτισμό.
Ραγδαία αύξηση στις παραπομπές για αυτισμό
Η έκθεση καταγράφει ιδιαίτερα μεγάλη αύξηση στη ζήτηση για αξιολόγηση πιθανών διαταραχών αυτιστικού φάσματος και άλλων νευροαναπτυξιακών καταστάσεων.
Οι παραπομπές για πιθανό αυτισμό αυξήθηκαν κατά 47%, από 65.530 σε 96.393. Παράλληλα, οι παραπομπές για άλλες νευροαναπτυξιακές καταστάσεις αυξήθηκαν σχεδόν κατά ένα τέταρτο, από 107.479 σε 133.435.
Στο σύνολο των παραπομπών, οι νευροαναπτυξιακές καταστάσεις, χωρίς να υπολογίζεται ο αυτισμός, αντιπροσώπευαν το 13%. Ο πιθανός αυτισμός αντιστοιχούσε στο 9,2%, ενώ η κατάθλιψη στο 3,9%.
Η αύξηση των διαγνώσεων ή των παραπομπών για αυτισμό και ADHD δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει αυξηθεί αντίστοιχα η πραγματική συχνότητα αυτών των καταστάσεων στον πληθυσμό. Κυβερνητική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο ανέφερε ότι δεν υπάρχει μία ενιαία εξήγηση. Πιθανοί παράγοντες είναι η καλύτερη αναγνώριση των συμπτωμάτων, οι αλλαγές στον τρόπο αναζήτησης βοήθειας, η κοινωνική ευαισθητοποίηση, αλλά και η τάση η διάγνωση να γίνεται συχνά η βασική οδός πρόσβασης σε υποστήριξη.
Αναμονές που κρατούν παιδιά εκτός βοήθειας
Πέρα από την αύξηση της ζήτησης, η έκθεση φωτίζει και το πρόβλημα των καθυστερήσεων. Ο σταθμισμένος μέσος χρόνος αναμονής για όλα τα παιδιά το έτος έως τον Μάρτιο του 2025 ήταν 128 ημέρες.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι 60.041 παιδιά, δηλαδή το 16% όσων εξακολουθούσαν να περιμένουν θεραπεία στο τέλος της περιόδου, είχαν μείνει σε αναμονή για πάνω από δύο χρόνια. Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε από 14% την προηγούμενη χρονιά, ενώ οι αναμονές άνω του ενός έτους περιγράφονται πλέον ως συχνές.
Η Dame Rachel χαρακτήρισε τα στοιχεία «σκληρά», υπογραμμίζοντας ότι περίπου ένα στα δέκα παιδιά στην Αγγλία έχει ενεργή παραπομπή σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Όπως σημείωσε, πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται παιδιά των οποίων η ζωή μπαίνει σε αναμονή για μήνες ή και χρόνια, ενώ χρειάζονται άμεση στήριξη.
Το σύστημα πιέζεται περισσότερο από όσο αντέχει
Η έκθεση αναγνωρίζει ότι υπάρχουν και ενθαρρυντικά σημάδια, καθώς περισσότερα παιδιά έλαβαν υποστήριξη την τελευταία χρονιά. Παρ’ όλα αυτά, η βασική εικόνα παραμένει δύσκολη: η ζήτηση ξεπερνά τη χωρητικότητα και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών.
Η Επίτροπος για τα Παιδιά τονίζει ότι η ψυχική υγεία των νέων δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απομονωμένα. Η βελτίωση της ευημερίας των παιδιών απαιτεί δράση σε όλο το φάσμα της δημόσιας πολιτικής, από την υγεία και την εκπαίδευση έως την κοινωνική φροντίδα.
Στο επίκεντρο της πρότασής της βρίσκεται η ανάγκη για πιο συντονισμένες υπηρεσίες, ώστε τα παιδιά να βρίσκουν βοήθεια στα σχολεία και στην κοινότητα πριν η κατάσταση επιδεινωθεί. Η ίδια υποστηρίζει ότι το ερώτημα δεν πρέπει να είναι μόνο «τι πρόβλημα υπάρχει», αλλά «πώς μπορούμε να βοηθήσουμε».
Μια ευκαιρία για αλλαγή στο σύστημα υποστήριξης
Η Dame Rachel βλέπει τη στρατηγική της κυβέρνησης για την ψυχική υγεία και τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών και αναπηριών ως μια σπάνια ευκαιρία αλλαγής.
Η πρόκληση, όμως, παραμένει μεγάλη. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η παιδική ψυχική υγεία στην Αγγλία δεν αποτελεί πλέον περιφερειακό ζήτημα, αλλά κεντρικό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Η αύξηση του άγχους, οι παραπομπές για αυτισμό και νευροαναπτυξιακές δυσκολίες, καθώς και οι μεγάλες καθυστερήσεις στην πρόσβαση σε θεραπεία, δημιουργούν μια πίεση που απαιτεί πιο γρήγορη και πιο συντονισμένη απάντηση.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Doomscrolling: Η συνήθεια που γεμίζει τη μέρα μας άγχος και εξάντληση
ΗΠΑ: Πάνω από 700 εκατ. δολ. για ψυχική υγεία, εθισμούς και αστεγία
