Τα φάρμακα GLP-1 έχουν αλλάξει την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, οδηγώντας σε σημαντική απώλεια βάρους. Νέα μελέτη εξετάζει αν, μετά την αρχική επιτυχία, η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί με πιο αραιή χορήγηση χωρίς να χαθούν τα μεταβολικά και κλινικά οφέλη.
Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία, καθώς συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, καρδιαγγειακά νοσήματα και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Τα τελευταία χρόνια, τα φάρμακα της κατηγορίας GLP-1 έχουν αλλάξει σημαντικά την αντιμετώπισή της, προσφέροντας σε πολλούς ασθενείς ουσιαστική απώλεια βάρους και σημαντική βελτίωση μεταβολικών δεικτών.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν αφορά μόνο τον τρόπο με τον οποίο επιτυγχάνεται η απώλεια βάρους, αλλά και το πώς μπορεί να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα με έναν τρόπο πιο πρακτικό και βιώσιμο για τον ασθενή.
Νέα δεδομένα από μελέτη στο περιοδικό Obesity
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Obesity.
Η μελέτη με τίτλο “Reduced-Frequency GLP-1 Therapy Maintains Weight, Body Composition, and Metabolic Syndrome Improvements: A Case Series” εξετάζει κατά πόσο η θεραπεία με αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 μπορεί, μετά την αρχική επιτυχία, να συνεχιστεί με μειωμένη συχνότητα χορήγησης χωρίς να χαθούν τα οφέλη που έχουν ήδη επιτευχθεί.
Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Παθολόγος στη Θεραπευτική Κλινική του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα», Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, καθώς και η βιολόγος Αλεξάνδρα Σταυροπούλου, επισημαίνουν ότι στόχος της μελέτης ήταν να αξιολογηθεί κατά πόσο μια στρατηγική «συντήρησης» μπορεί να διατηρήσει όχι μόνο τη μείωση του σωματικού βάρους, αλλά και τις θετικές αλλαγές στη σύσταση σώματος και στις παραμέτρους που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο.
Πώς σχεδιάστηκε η μελέτη
Η έρευνα βασίστηκε σε αναδρομική σειρά περιστατικών και περιέλαβε 30 ενήλικες ασθενείς.
Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν ήδη πετύχει σημαντική απώλεια βάρους με εβδομαδιαία χορήγηση σεμαγλουτίδης ή τιρζεπατίδης και είχαν φτάσει σε σημείο σταθεροποίησης του βάρους τους, γνωστό ως plateau.
Σε αυτό το στάδιο, οι ασθενείς δεν διέκοψαν τη θεραπεία, αλλά πέρασαν σε ένα σχήμα μειωμένης συχνότητας χορήγησης, συνήθως με δόση κάθε δύο εβδομάδες, διατηρώντας την ίδια δοσολογία.
Το ερώτημα που επιχειρήθηκε να απαντηθεί είναι ιδιαίτερα πρακτικό για την καθημερινή κλινική πράξη: αν ένας ασθενής έχει ήδη ανταποκριθεί επιτυχώς στη θεραπεία, είναι απαραίτητο να συνεχίσει επ’ αόριστον με εβδομαδιαία χορήγηση ή μπορεί να εφαρμοστεί μια πιο αραιή στρατηγική χωρίς απώλεια αποτελεσματικότητας.
Τα αποτελέσματα για το σωματικό βάρος
Οι ερευνητές κατέγραψαν δεδομένα σε τρία χρονικά σημεία:
-
πριν από την έναρξη της θεραπείας
-
στο plateau της εβδομαδιαίας αγωγής
-
και κατά τη φάση συντήρησης με μειωμένη συχνότητα δόσεων
Οι ασθενείς παρέμειναν στο νέο θεραπευτικό σχήμα για μέσο χρονικό διάστημα 36,3 εβδομάδων.
Το μέσο σωματικό βάρος μειώθηκε:
-
από 87,9 ± 2,4 κιλά πριν από τη θεραπεία
-
σε 74,1 ± 2,4 κιλά στο plateau της εβδομαδιαίας αγωγής
-
και τελικά σε 72,4 ± 2,2 κιλά κατά τη φάση μειωμένης συχνότητας
Με άλλα λόγια, οι ασθενείς όχι μόνο διατήρησαν την απώλεια βάρους που είχαν ήδη επιτύχει, αλλά παρουσίασαν και επιπλέον μείωση, αποτέλεσμα που ήταν στατιστικά σημαντικό.
Βελτίωση στη σύσταση σώματος
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα δεδομένα για τη σύσταση σώματος.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης:
-
το συνολικό σωματικό λίπος μειώθηκε
-
μειώθηκε επίσης το λίπος του κορμού
-
ενώ η σκελετική μυϊκή μάζα παρέμεινε σταθερή
Η παρατήρηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η ποιότητα της απώλειας βάρους δεν αφορά μόνο τον αριθμό στη ζυγαριά.
Η διατήρηση της μυϊκής μάζας σε συνδυασμό με τη μείωση του συνολικού και του κεντρικού λίπους υποδηλώνει ότι η βελτίωση αφορά ουσιαστικές μεταβολικές παραμέτρους και όχι απλώς μια αριθμητική αλλαγή στο βάρος.
Διατηρήθηκαν και τα μεταβολικά οφέλη
Παράλληλα, οι μεταβολικές βελτιώσεις που είχαν ήδη επιτευχθεί με την εβδομαδιαία θεραπεία φαίνεται ότι διατηρήθηκαν και κατά τη φάση της μειωμένης συχνότητας χορήγησης.
Το εύρημα αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η παχυσαρκία δεν αφορά μόνο το σωματικό βάρος ή την εμφάνιση. Συνδέεται στενά με μεταβολικές διαταραχές που επηρεάζουν συνολικά την υγεία, όπως το μεταβολικό σύνδρομο.
Η διατήρηση των μεταβολικών βελτιώσεων ενισχύει έτσι την κλινική σημασία της προσέγγισης.
Μια πιθανή στρατηγική «συντήρησης»
Το βασικό μήνυμα της μελέτης είναι ότι σε ασθενείς που έχουν ήδη ανταποκριθεί επιτυχώς στη θεραπεία με GLP-1 και έχουν φτάσει σε σταθεροποίηση του βάρους τους, μια δομημένη στρατηγική μείωσης της συχνότητας χορήγησης μπορεί να αποτελέσει μια ρεαλιστική προσέγγιση.
Η έννοια της θεραπευτικής «αποκλιμάκωσης» ή της «συντήρησης» αποκτά έτσι ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς προτείνει έναν πιθανό τρόπο να μειωθεί η επιβάρυνση της θεραπείας χωρίς να χαθούν τα οφέλη.
Για πολλούς ασθενείς, μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να σημαίνει λιγότερο συχνή φαρμακευτική παρέμβαση, με παράλληλη διατήρηση της απώλειας βάρους και των μεταβολικών βελτιώσεων που έχουν ήδη επιτευχθεί.
Συνολικά, η μειωμένης συχνότητας χορήγηση σεμαγλουτίδης ή τιρζεπατίδης, μετά από επιτυχημένη αρχική εβδομαδιαία θεραπεία, φαίνεται να διατηρεί την απώλεια βάρους, να στηρίζει τη βελτίωση της σύστασης σώματος και να διαφυλάσσει τα μεταβολικά οφέλη.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Σεμαγλουτίδη, τιρζεπατίδη και καρκίνος: Μύθοι και δεδομένα στην παχυσαρκία
Νέες οδηγίες για την αγωγή με σεμαγλουτίδη λόγω αλλαγών στο σκεύασμα
Η παχυσαρκία είναι χρόνια νόσος και όχι αισθητικό ζήτημα
Παχυσαρκία: 36.000 πολίτες αποκτούν πρόσβαση σε νέες θεραπείες
