Νέα μετα-ανάλυση σε περισσότερους από 10.000 ασθενείς δείχνει ότι η διάρκεια του ανδρογονικού αποκλεισμού στον καρκίνο του προστάτη επηρεάζει καθοριστικά την επιβίωση, χωρίς όμως το όφελος να αυξάνεται απεριόριστα όσο παρατείνεται η θεραπεία.
Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα» της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Δρ. Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος, επισημαίνουν ότι η βασική θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει την οριστική ακτινοθεραπεία, συχνά σε συνδυασμό με ανδρογονικό αποκλεισμό. Τα ανδρογόνα, με κύριο εκπρόσωπο την τεστοστερόνη, διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και επιβίωση των καρκινικών κυττάρων του προστάτη.
Η ανδρογονική στέρηση μειώνει τα επίπεδα των ανδρογόνων ή αναστέλλει τη δράση τους στους υποδοχείς, καθιστώντας τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα στην ακτινοβολία και ενισχύοντας το θεραπευτικό αποτέλεσμα.
Το δίλημμα της διάρκειας της ορμονοθεραπείας
Παραδοσιακά, η διάρκεια της ορμονοθεραπείας κυμαίνεται από λίγους μήνες έως και τρία έτη, ανάλογα με τον κίνδυνο της νόσου. Ωστόσο, ο παρατεταμένος ανδρογονικός αποκλεισμός συνοδεύεται από σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως οστεοπόρωση, μεταβολικές διαταραχές, αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο και επιδείνωση της ποιότητας ζωής.
Τα δεδομένα της πρόσφατης μετα-ανάλυσης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει πρόσφατη μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο JAMA Oncology, η οποία αξιολόγησε δεδομένα από 13 τυχαιοποιημένες μελέτες φάσης ΙΙΙ. Συνολικά, αναλύθηκαν στοιχεία από 10.266 ασθενείς με εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, με διάμεση ηλικία τα 70 έτη. Το 72% των συμμετεχόντων έφερε νόσο υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου σύμφωνα με τα κριτήρια του NCCN.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η διάρκεια της ανδρογονικής στέρησης επηρεάζει ουσιαστικά τη συνολική επιβίωση. Σε σύγκριση με 36 μήνες θεραπείας, η χορήγηση 3 ή 9 μηνών συσχετίστηκε με χειρότερα αποτελέσματα. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ 18 και 36 μηνών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η παράταση πέραν των 18 μηνών δεν προσφέρει καθολικό επιπλέον όφελος.
Όφελος έναντι τοξικότητας
Η μεγαλύτερη διάρκεια ADT συνδέθηκε με μείωση του κινδύνου απομακρυσμένων μεταστάσεων και θνησιμότητας από καρκίνο του προστάτη, με το μεγαλύτερο όφελος να παρατηρείται στους πρώτους 9–12 μήνες θεραπείας. Παράλληλα, καταγράφηκε σχεδόν γραμμική αύξηση της θνησιμότητας από άλλα αίτια όσο παρατεινόταν η ορμονοθεραπεία, στοιχείο που αναδεικνύει τη σημασία της προσεκτικής στάθμισης κινδύνου και οφέλους.
Εξατομίκευση ως κεντρικός άξονας θεραπείας
Συμπερασματικά, η σύγχρονη αντιμετώπιση του τοπικά προχωρημένου καρκίνου του προστάτη βασίζεται στην εξατομίκευση. Ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας και ανδρογονικού αποκλεισμού παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας, ωστόσο η διάρκεια της ορμονοθεραπείας θα πρέπει να προσαρμόζεται στο ατομικό προφίλ κινδύνου και στα συνοδά νοσήματα του ασθενούς.
Όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, η διάρκεια της ορμονοθεραπείας δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 24 μήνες, καθώς έτσι επιτυγχάνονται καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα με λιγότερες ανεπιθύμητες επιπτώσεις.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Ελπίδα για ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη
Επανάσταση στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη
