Οι ειδικοί μιλούν πλέον για εξατομικευμένη διαχείριση της παχυσαρκίας και όχι για μόνιμη φαρμακευτική αγωγή για όλους.
- Γράφει ο Κοσμάς Ζακυνθινός
Σημαντικές ενδείξεις ότι η απώλεια βάρους από τα φάρμακα τύπου GLP-1 μπορεί να διατηρηθεί ακόμη και μετά τη διακοπή της θεραπείας προκύπτουν από νέα ανάλυση πραγματικών δεδομένων στις ΗΠΑ, φωτίζοντας μία από τις βασικότερες ανησυχίες γύρω από τις συγκεκριμένες αγωγές.
Σύμφωνα με στοιχεία που κοινοποιήθηκαν στο Reuters, πολλοί ασθενείς που έλαβαν σεμαγλουτίδη (Ozempic, Wegovy – Novo Nordisk) ή τιρζεπατίδη (Mounjaro, Zepbound – Eli Lilly) δεν επανέκτησαν γρήγορα το βάρος που έχασαν μετά τη διακοπή της θεραπείας — ενώ ορισμένοι συνέχισαν να χάνουν κιλά.
Τι δείχνουν τα δεδομένα πραγματικής ζωής
Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία αναλυτικών δεδομένων nference, η οποία εξέτασε στοιχεία από μεγάλο δίκτυο πανεπιστημιακών ιατρικών κλινικών στις ΗΠΑ.
Μεταξύ χιλιάδων ασθενών:
-
οι περισσότεροι διατήρησαν την απώλεια βάρους
-
ή έχασαν ακόμη περισσότερα κιλά
-
έως και 18 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας με GLP-1
Τα ευρήματα αυτά έρχονται σε αντίθεση με δεδομένα κλινικών μελετών της Novo Nordisk, τα οποία έχουν δείξει ότι η διακοπή της αγωγής συχνά συνοδεύεται από γρήγορη επαναπρόσληψη βάρους.
Η διαφορά αυτή έχει πυροδοτήσει έντονη συζήτηση στην ιατρική κοινότητα σχετικά με το αν τα φάρμακα αυτά πρέπει να χορηγούνται εφ’ όρου ζωής.
«Η διατήρηση είναι εφικτή στην καθημερινή κλινική πράξη»
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής επιστημονικός διευθυντής της nference, Venky Soundararajan, τα νέα στοιχεία δεν σημαίνουν ότι ο κίνδυνος επαναπρόσληψης είναι αμελητέος, αλλά ότι: «Η διάρκεια του αποτελέσματος είναι εφικτή στη συνήθη φροντίδα υγείας».
Κατά τον ίδιο, τα δεδομένα ανοίγουν τον δρόμο για μια εξατομικευμένη διαχείριση της παχυσαρκίας, όπου θα μπορεί να προβλεφθεί:
-
ποιοι ασθενείς μπορούν να διακόψουν με ασφάλεια
-
ποιοι χρειάζονται διαλείπουσα θεραπεία
-
και ποιοι απαιτούν μακροχρόνια αγωγή για τη διατήρηση των μεταβολικών οφελών
Ο ρόλος της άσκησης μετά τη διακοπή
Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα αποτελεί η επίδραση της σωματικής δραστηριότητας.
Οι ασθενείς που έλαβαν συμβουλευτική άσκησης μετά τη διακοπή του GLP-1 ήταν σχεδόν διπλάσιο πιθανό να διατηρήσουν την απώλεια βάρους σε σύγκριση με όσους δεν είχαν αντίστοιχη υποστήριξη.
Το στοιχείο αυτό ενισχύει την άποψη ότι τα φάρμακα λειτουργούν συχνά ως «παράθυρο αλλαγής συμπεριφοράς», διευκολύνοντας πιο μόνιμες παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής.
Περιορισμοί της μελέτης
Οι ίδιοι οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι η μελέτη έχει περιορισμούς. Πρόκειται για παρατηρητική ανάλυση, η οποία θεωρείται λιγότερο αξιόπιστη από τις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές.
Τα δεδομένα δεν λαμβάνουν πλήρως υπόψη:
-
συνυπάρχουσες παθήσεις
-
τη δοσολογία και τη διάρκεια λήψης
-
άλλους παράγοντες τρόπου ζωής
Ωστόσο, τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η επαναπρόσληψη βάρους ίσως δεν είναι τόσο αναπόφευκτη όσο έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα.
Ο Dr. Michael Gibson από την Ιατρική Σχολή του Harvard, που συμμετείχε στην ανάλυση, σημείωσε: «Η μελέτη μας δίνει περισσότερη ελπίδα ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα πάρουν ξανά βάρος. Δεν είναι για όλους θεραπεία εφ’ όρου ζωής — αλλά πρέπει να μάθουμε ποιοι είναι αυτοί».
Τα αριθμητικά δεδομένα
Η ανάλυση βασίστηκε σε εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, με επεξεργασία:
-
14 εκατ. ιατρικών σημειώσεων
-
15 εκατ. κλινικών καταγραφών
-
από περισσότερους από 135.000 ασθενείς που έλαβαν ένα GLP-1 για διάστημα ενός έτους
Τα αποτελέσματα έδειξαν:
Τιρζεπατίδη (Mounjaro, Zepbound)
-
18.000 χρήστες
-
1.615 διέκοψαν τη θεραπεία
-
στους 6 μήνες:
-
28% επανέκτησαν βάρος
-
36% διατήρησαν την απώλεια
-
36% συνέχισαν να χάνουν βάρος
-
Σεμαγλουτίδη (Ozempic, Wegovy)
-
37.500 χρήστες
-
2.567 διέκοψαν
-
στους 6 μήνες:
-
33% πήραν ξανά βάρος
-
32% διατήρησαν
-
35% συνέχισαν να χάνουν
-
Η διάμεση μεταβολή βάρους έξι μήνες μετά τη διακοπή ήταν 0%, γεγονός που, σύμφωνα με τους ερευνητές, δείχνει ότι ο «τυπικός ασθενής σταθεροποιείται» στο σημείο αυτό.
Τι αλλάζει στη συζήτηση για τα GLP-1
Τα ευρήματα ενισχύουν τη μετατόπιση της συζήτησης από το ερώτημα «πρέπει να λαμβάνονται για πάντα;» σε ένα πιο σύνθετο μοντέλο:
-
συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής
-
στοχευμένες παρεμβάσεις συμπεριφοράς
-
εξατομικευμένη διάρκεια θεραπείας
Η παχυσαρκία, όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, φαίνεται να μετατρέπεται σταδιακά σε χρόνια νόσο με διαβαθμισμένη θεραπευτική στρατηγική, και όχι σε ένα ενιαίο μοντέλο «μία αγωγή για όλους».
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Δωρεάν φάρμακα κατά της παχυσαρκίας: 2.000 πολίτες στο πρόγραμμα
Παχυσαρκία: γιατί η «θέληση» δεν αρκεί – Νέα έρευνα της Novo Nordisk
