Σε υψηλούς πολιτικούς τόνους κινήθηκε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης κατά τη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ 100.3 και τον Άρη Πορτοσάλτε, το πρωί της Μεγάλης Τρίτης, επιλέγοντας να παρέμβει μετωπικά στη δημόσια συζήτηση γύρω από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, τη στάση της αντιπολίτευσης, αλλά και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Ο υπουργός επιχείρησε να αποδομήσει τόσο τη νομική όσο και την πολιτική διάσταση των κατηγοριών που έχουν διατυπωθεί, υπερασπιζόμενος ανοιχτά την έννοια της «πολιτικής διαμεσολάβησης» και διαχωρίζοντάς την από την παρανομία. Ταυτόχρονα, έστρεψε τα πυρά του προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αμφισβητώντας ευθέως τη σοβαρότητα των φακέλων που έφτασαν στη Βουλή και αφήνοντας σαφείς αιχμές για διαρροές και πολιτική χρήση της υπόθεσης.
Υπεράσπιση της «πολιτικής διαμεσολάβησης»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να τοποθετηθεί χωρίς περιστροφές απέναντι στην έννοια που στη δημόσια σφαίρα περιγράφεται συνήθως απαξιωτικά ως «ρουσφέτι». Όπως υποστήριξε, η πολιτική διαμεσολάβηση δεν είναι ούτε ελληνική παθογένεια που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια ούτε φαινόμενο αποκλειστικά συνδεδεμένο με τη Νέα Δημοκρατία. Αντίθετα, τη χαρακτήρισε στοιχείο σύμφυτο με τη δημοκρατική λειτουργία και παρόν σε όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα.
Με αυτή τη γραμμή, ο υπουργός επιχείρησε να μεταφέρει τη συζήτηση από το ηθικό και πολιτικό πεδίο στο θεσμικό και λειτουργικό. Υποστήριξε ότι άλλο είναι η πολιτική παρέμβαση ή η διαμεσολάβηση υπέρ ενός πολίτη και άλλο η παρανομία. Παράλληλα, παραδέχθηκε εμμέσως ότι το ζητούμενο για το κράτος παραμένει να περιορίσει όσο γίνεται την ανάγκη αυτής της μεσολάβησης, μέσα από περισσότερη αυτοματοποίηση, ψηφιοποίηση και διοικητική λειτουργικότητα.
Το κράτος, η αυτοματοποίηση και η ανάγκη περιορισμού των παρεμβάσεων
Στο ίδιο πνεύμα, ο Άδωνις Γεωργιάδης περιέγραψε ως επιθυμητό μοντέλο ένα κράτος που θα λειτουργεί πιο αυτόματα και λιγότερο μέσω προσωπικών παρεμβάσεων. Έφερε ως παραδείγματα την ψηφιοποίηση του κράτους, τις παρεμβάσεις στον ΕΦΚΑ και τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, υποστηρίζοντας ότι όσο περισσότερο αυτοματοποιούνται οι κρατικές λειτουργίες τόσο λιγότερη θα είναι και η ανάγκη να καταφεύγουν οι πολίτες σε πολιτικά γραφεία και βουλευτές για να λυθούν πρακτικά ζητήματα.
Με τον τρόπο αυτό, ο υπουργός προσπάθησε να εμφανίσει την παρούσα πραγματικότητα όχι ως επιλογή, αλλά ως αποτέλεσμα ατελειών του διοικητικού μηχανισμού που το ίδιο το κράτος οφείλει σταδιακά να διορθώσει.
Σκληρή επίθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Το πιο επιθετικό μέρος της παρέμβασής του αφορούσε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ο υπουργός δεν περιορίστηκε σε κριτική για τον χειρισμό της υπόθεσης, αλλά αμφισβήτησε ανοιχτά τη βαρύτητα και τη νομική αξία των φακέλων που έχουν σταλεί στη Βουλή. Υποστήριξε ότι όσα σήμερα παρουσιάζονται ως ζήτημα δεοντολογίας ή εμπλοκής βουλευτών είναι αβάσιμα, ενώ επιτέθηκε με αιχμηρή γλώσσα στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε η Εισαγγελία.
Παράλληλα, έθεσε και ένα ευρύτερο θεσμικό ερώτημα για το μέλλον του ευρωπαϊκού αυτού μηχανισμού. Αναγνώρισε ότι πρόκειται για έναν σχετικά νέο θεσμό στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, σημείωσε όμως ότι η χρησιμότητά του θα κριθεί τελικά από τον τρόπο με τον οποίο ασκούν την εξουσία τους οι εκπρόσωποί του. Η έμφαση που έδωσε δεν ήταν μόνο νομική, αλλά και βαθιά πολιτική: αν, κατά τον ίδιο, ένας τέτοιος θεσμός εμπλέκεται σε πολιτικά παιχνίδια αντί να επικεντρώνεται στην καταπολέμηση της απάτης, τότε τραυματίζει όχι μόνο τα πρόσωπα που στοχοποιούνται αλλά και την ίδια τη θεσμική του νομιμοποίηση.
Αιχμές για διαρροές και δημοσιογραφικές αποκαλύψεις
Ιδιαίτερη ένταση είχε και η αναφορά του στο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ», με τον Άδωνι Γεωργιάδη να διερωτάται δημόσια πώς ήταν δυνατόν να υπάρχει γνώση ήδη από τον Οκτώβριο ότι ετοιμαζόταν φάκελος για τους Κώστα Σκρέκα και Κώστα Τσιάρα. Με αφετηρία αυτό το ερώτημα, διατύπωσε σαφείς αιχμές για ενδεχόμενη διαρροή από την ίδια την Εισαγγελία, θέτοντας θέμα ευθύνης για την πρόωρη δημοσιοποίηση στοιχείων που, όπως είπε, οδήγησαν σε διασυρμό προσώπων πριν καν δοθεί η δυνατότητα υπεράσπισής τους.
Η γραμμή αυτή εντάσσεται σε μια συνολικότερη στρατηγική πολιτικής αμφισβήτησης του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε η υπόθεση. Ο υπουργός δεν εστίασε μόνο στο περιεχόμενο της δικογραφίας, αλλά και στη διαδικασία, υπονοώντας ότι η δημόσια έκθεση προηγήθηκε της θεσμικής διαχείρισης και λειτούργησε πολιτικά σε βάρος των εμπλεκομένων.
Πυρά κατά της αντιπολίτευσης για «υποκρισία»
Στο πολιτικό πεδίο, ο Άδωνις Γεωργιάδης κατηγόρησε την αντιπολίτευση για βαθιά υποκριτική στάση. Υποστήριξε ότι όσοι έχουν περάσει από πολιτικά γραφεία και παριστάνουν ότι δεν έκαναν ποτέ καμία παρέμβαση υπέρ πολιτών, λένε συνειδητά ψέματα. Επιχείρησε, έτσι, να εμφανίσει τις αντιδράσεις απέναντι σε βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όχι ως υπεράσπιση θεσμικής καθαρότητας, αλλά ως εργαλειακή πολιτική στοχοποίηση.
Η βασική του επιχειρηματολογία ήταν ότι η τηλεφωνική ή πολιτική παρέμβαση υπέρ ενός πολίτη δεν αποτελεί από μόνη της σκάνδαλο, αλλά μια πρακτική που έχει ακολουθηθεί διαχρονικά από το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο, η προσπάθεια να παρουσιαστεί αυτό ως αποκλειστικό πρόβλημα της σημερινής πλειοψηφίας παραμορφώνει την πραγματικότητα και πλήττει τη δημοκρατική λειτουργία.
Το ζήτημα των άρσεων ασυλίας
Αναφερόμενος στις πιθανές άρσεις ασυλίας βουλευτών που εμπλέκονται στην υπόθεση, ο υπουργός δήλωσε ότι προσωπικά έχει σοβαρό συνειδησιακό πρόβλημα να τις υπερψηφίσει. Ξεκαθάρισε, βέβαια, ότι εφόσον οι ίδιοι οι συνάδελφοί του το ζητήσουν, θα το πράξει, αλλά επέμεινε ότι όσα έχουν δημοσιοποιηθεί έως τώρα κινούνται, κατά την εκτίμησή του, εντός των ορίων της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας και όχι της ποινικής απαξίας.
Με αυτή τη θέση, ο Άδωνις Γεωργιάδης ουσιαστικά επιχείρησε να αποσυνδέσει τη θεσμική ιδιότητα του βουλευτή από την ποινική υποψία, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί πολιτικά πρόσωπα να σύρονται σε μια προεκλογική ή δημόσια διαδικασία ως «δήθεν κατηγορούμενοι» για ενέργειες που, όπως λέει, σχετίζονται με την άσκηση των καθηκόντων τους.
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ως παράδειγμα ενός κράτους που δεν λειτουργεί
Ο υπουργός χρησιμοποίησε την υπόθεση και για να αναδείξει, κατά τη δική του οπτική, τις διαρθρωτικές δυσλειτουργίες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Παραδέχθηκε ότι ο οργανισμός δεν έχει διορθωθεί επαρκώς τα τελευταία χρόνια, περιγράφοντάς τον ως υπηρεσία χωρίς πραγματική δυνατότητα εξυπηρέτησης των πολιτών, χωρίς γραφείο παραπόνων, χωρίς ανταπόκριση και χωρίς στοιχειώδη προσβασιμότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ανέφερε ότι οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι καταλήγουν αναγκαστικά να προσφεύγουν στους βουλευτές τους, ακριβώς επειδή το ίδιο το κράτος δεν δίνει λύσεις. Με αυτή τη συλλογιστική, η πολιτική διαμεσολάβηση παρουσιάζεται από τον Άδωνι Γεωργιάδη όχι ως εκτροπή, αλλά ως παράγωγο ενός δημόσιου μηχανισμού που παραμένει ανεπαρκής.
Μια παρέμβαση με σαφές πολιτικό αποτύπωμα
Η συνολική τοποθέτηση του υπουργού Υγείας δεν είχε μόνο αμυντικό χαρακτήρα. Αντίθετα, αποτέλεσε μια σαφή πολιτική αντεπίθεση, με στόχο να αναστρέψει το βάρος της συζήτησης: από τις κατηγορίες περί ρουσφετιού και θεσμικών παρεκκλίσεων προς μια αφήγηση που μιλά για υποκρισία της αντιπολίτευσης, ατελή κρατική λειτουργία και αμφισβητούμενους χειρισμούς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Σε μια περίοδο υψηλής πολιτικής έντασης, η συνέντευξη αυτή δείχνει ότι η κυβέρνηση επιλέγει να απαντήσει όχι με χαμηλούς τόνους, αλλά με πολιτική αντιπαράθεση πλήρους κλίμακας, μεταφέροντας το επίκεντρο της υπόθεσης από το στενό νομικό επίπεδο στο ευρύτερο πεδίο της δημοκρατικής νομιμοποίησης, της κοινοβουλευτικής πρακτικής και της λειτουργίας του κράτους.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Η ψυχική υγεία στον Γεωργιάδη μετά την παραίτηση Βαρτζόπουλου
Εισροή υδάτων στο Νοσοκομείο Νίκαιας: Η απάντηση Γεωργιάδη
