Τον απολογισμό του προγράμματος των δωρεάν απογευματινών χειρουργείων μέσω Ταμείου Ανάκαμψης παρουσιάζει τη Δευτέρα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Η συνέντευξη Τύπου αναμένεται να ξεκαθαρίσει πόσες επεμβάσεις έγιναν, πόσο μειώθηκαν οι αναμονές και τι θα ισχύσει από την 1η Ιουλίου.
Τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, στις 10:30, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης και ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους παρουσιάζουν τον απολογισμό του προγράμματος των δωρεάν απογευματινών χειρουργείων μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Η συνέντευξη Τύπου δεν αποτελεί μια τυπική ενημέρωση για την ολοκλήρωση ενός χρηματοδοτικού κύκλου. Αποτελεί πολιτικό και υγειονομικό τεστ για μια από τις πιο συζητημένες παρεμβάσεις του υπουργείου Υγείας τα τελευταία χρόνια.
Η κυβέρνηση είχε παρουσιάσει τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία ως απάντηση σε ένα χρόνιο πρόβλημα του ΕΣΥ: τις μεγάλες λίστες αναμονής για τακτικά, μη επείγοντα χειρουργεία. Το πρόβλημα δεν ήταν νέο. Επιδεινώθηκε, όμως, μετά την πανδημία, όταν τα δημόσια νοσοκομεία ανέστειλαν ή περιόρισαν μεγάλο μέρος της τακτικής χειρουργικής δραστηριότητας, αφήνοντας πίσω τους συσσωρευμένα περιστατικά.
Στόχος του προγράμματος ήταν να αξιοποιηθεί ο χρόνος πέραν του τακτικού ωραρίου λειτουργίας των νοσοκομείων, ώστε ασθενείς που περίμεναν μεγάλο διάστημα να χειρουργηθούν χωρίς οικονομική επιβάρυνση. Η χρηματοδότηση προήλθε από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, μέσω της δράσης για οργανωτικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας. Στην πράξη, το πρόγραμμα έβαλε στο ίδιο τραπέζι το ΕΣΥ, την ΕΚΑΠΥ, τον ΕΟΠΥΥ, τις ιδιωτικές δομές, τις χειρουργικές ομάδες και τους ασθενείς που βρίσκονταν στην ενιαία λίστα χειρουργείων.
Ο απολογισμός που αναμένεται τη Δευτέρα έχει δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά τους αριθμούς: πόσες επεμβάσεις έγιναν, σε ποια νοσοκομεία, σε ποιες ειδικότητες, με ποια γεωγραφική κατανομή και με ποιο δημοσιονομικό αποτύπωμα. Το δεύτερο αφορά την ουσία: αν το πρόγραμμα άλλαξε πράγματι τη λειτουργία του ΕΣΥ ή αν λειτούργησε ως έκτακτη παρέμβαση με περιορισμένη διάρκεια και άνισα αποτελέσματα.
Τι ήταν το πρόγραμμα των δωρεάν απογευματινών χειρουργείων
Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε για να επιταχύνει τη διενέργεια εκκρεμών επεμβάσεων της λίστας χειρουργείων. Αφορούσε κυρίως προγραμματισμένες, μη επείγουσες επεμβάσεις, όπως γενική χειρουργική, χολοκυστεκτομές, ορθοπεδικές επεμβάσεις σε γόνατο, ισχίο ή ώμο, οφθαλμολογικά περιστατικά όπως ο καταρράκτης, βουβωνοκήλες, ΩΡΛ και γυναικολογικές πράξεις.
Η αρχική λογική ήταν απλή: οι ασθενείς που περίμεναν περισσότερο θα έπρεπε να προηγούνται. Το υπουργείο Υγείας είχε περιγράψει τη διαδικασία ως αντιστροφή της λίστας με βάση τον χρόνο αναμονής. Όσο περισσότερο περίμενε κάποιος, τόσο ψηλότερα θα βρισκόταν στην προτεραιότητα για δωρεάν απογευματινό χειρουργείο.
Η δράση δεν περιορίστηκε στα δημόσια νοσοκομεία. Το έργο προέβλεπε επεμβάσεις τόσο σε δημόσιες δομές όσο και, όπου αυτό δεν μπορούσε να γίνει, σε συνεργαζόμενες ιδιωτικές μονάδες υγείας. Το μοντέλο αυτό επιλέχθηκε επειδή σε αρκετά νοσοκομεία υπήρχαν αντικειμενικές δυσκολίες: ελλείψεις αναισθησιολόγων, πίεση στο νοσηλευτικό προσωπικό, περιορισμένη διαθεσιμότητα χειρουργικών αιθουσών και αδυναμία επέκτασης της δραστηριότητας πέραν του τακτικού ωραρίου.
Έτσι, το πρόγραμμα λειτούργησε σε δύο παράλληλες γραμμές. Η πρώτη ήταν τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία μέσα στα δημόσια νοσοκομεία, με ειδική αποζημίωση για τις χειρουργικές ομάδες. Η δεύτερη ήταν η αξιοποίηση ιδιωτικών κλινικών και μονάδων ημερήσιας νοσηλείας, ώστε να απορροφηθούν περιστατικά που δεν μπορούσαν να εξυπηρετηθούν εγκαίρως στο ΕΣΥ.
Από τις εξαγγελίες στην πράξη
Η κυβερνητική εξαγγελία ξεκίνησε με υψηλό πολιτικό φορτίο. Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε ως μέτρο κοινωνικής πολιτικής, καθώς οι ασθενείς δεν θα πλήρωναν για την απογευματινή επέμβαση. Ταυτόχρονα, προβαλλόταν ως μεταρρύθμιση, επειδή επιχειρούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο το ΕΣΥ διαχειρίζεται τη χειρουργική του παραγωγή.
Η πρώτη φάση ξεκίνησε στις 28 Νοεμβρίου 2024. Τα πρώτα περιστατικά αφορούσαν επεμβάσεις καταρράκτη στο Οφθαλμιατρείο Αθηνών, ενώ για τις πρώτες δύο εβδομάδες είχαν προγραμματιστεί περίπου 2.000 δωρεάν απογευματινά χειρουργεία. Η εικόνα εκείνης της περιόδου ήταν έντονα συμβολική: ασθενείς μεγάλης ηλικίας, που περίμεναν μήνες για μια επέμβαση ρουτίνας, χειρουργήθηκαν χωρίς επιβάρυνση στο δημόσιο σύστημα.
Στη συνέχεια, όμως, η εφαρμογή συνάντησε δυσκολίες. Σε ορισμένα νοσοκομεία οι χειρουργικές ομάδες συμμετείχαν ενεργά. Σε άλλα, η συμμετοχή περιορίστηκε. Οι δημόσιες δομές δεν είχαν παντού την ίδια επιχειρησιακή δυνατότητα. Η απλή ύπαρξη χειρουργικής αίθουσας δεν αρκεί, αν δεν υπάρχουν αναισθησιολόγοι, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, προσωπικό αποστείρωσης, διαθέσιμες κλίνες και διοικητική υποστήριξη.
Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο θα κριθεί ο απολογισμός. Αν το υπουργείο παρουσιάσει μόνο τον τελικό αριθμό των επεμβάσεων, θα δώσει μια μερική εικόνα. Αν παρουσιάσει και το πώς κατανεμήθηκαν οι επεμβάσεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ποια νοσοκομεία ανταποκρίθηκαν, ποιες ειδικότητες κινήθηκαν πιο γρήγορα και ποιες έμειναν πίσω, τότε θα υπάρξει πραγματική αποτίμηση.
Η ενιαία λίστα χειρουργείων ως κρυφή καρδιά της μεταρρύθμισης
Πίσω από τα απογευματινά χειρουργεία βρίσκεται μια πιο κρίσιμη αλλαγή: η προσπάθεια για κεντρική και ηλεκτρονική καταγραφή της λίστας χειρουργείων. Στο παρελθόν, κάθε νοσοκομείο διατηρούσε τη δική του εικόνα, συχνά με διαφορετικό τρόπο καταγραφής. Αυτό δημιουργούσε αδιαφάνεια, ανομοιογένεια και δυσκολία ελέγχου.
Το υπουργείο υποστηρίζει ότι η λίστα εκκαθαρίστηκε, ότι έγιναν χιλιάδες τηλεφωνικές επαφές με ασθενείς και ότι πλέον η αναμονή μπορεί να παρακολουθείται ηλεκτρονικά ανά νοσοκομείο και ανά κλινική. Αν αυτό το σύστημα λειτουργήσει με ακρίβεια, ίσως αποτελέσει πιο σημαντική κληρονομιά από το ίδιο το χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα.
Η ενιαία λίστα μπορεί να περιορίσει τις παρακάμψεις, να δείξει πού υπάρχουν πραγματικές καθυστερήσεις, να αποκαλύψει ποια νοσοκομεία παράγουν λιγότερα χειρουργεία από τις δυνατότητές τους και να δώσει στους ασθενείς μεγαλύτερη διαφάνεια. Μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στον σχεδιασμό πολιτικής: αν μια κλινική εμφανίζει σταθερά μεγάλες αναμονές, το πρόβλημα δεν λύνεται με επικοινωνιακές παρεμβάσεις, αλλά με προσωπικό, αίθουσες, κλίνες και καλύτερη οργάνωση.
Γι’ αυτό η συνέντευξη Τύπου της Δευτέρας δεν πρέπει να περιοριστεί στον αριθμό των δωρεάν απογευματινών χειρουργείων. Πρέπει να απαντήσει και στο αν η ενιαία λίστα λειτουργεί πλέον ως μόνιμο εργαλείο διοίκησης του ΕΣΥ.
Η κυβερνητική ανάγνωση: Μείωση αναμονών και αύξηση χειρουργικής παραγωγής
Η κυβέρνηση μπαίνει στη συνέντευξη Τύπου με ένα βασικό επιχείρημα: ότι οι αναμονές για τα τακτικά χειρουργεία έχουν μειωθεί δραστικά. Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει υποστηρίξει ότι οι αναμονές για τα «ψυχρά» χειρουργεία μειώθηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και ότι πλέον δεν υπάρχουν περιστατικά από το 2025 που να εκκρεμούν με τους όρους που απαιτούσε το Ταμείο Ανάκαμψης για χρηματοδότηση.
Αντίστοιχα, ο Μάριος Θεμιστοκλέους έχει δηλώσει ότι ο χρόνος αναμονής για χειρουργείο έχει πέσει περίπου στους τέσσερις μήνες, ενώ σε μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας δεν υπάρχει αναμονή για ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Σύμφωνα με την κυβερνητική γραμμή, η βελτίωση δεν προήλθε μόνο από τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία. Προήλθε από τον συνδυασμό τριών παραγόντων: αύξηση των πρωινών χειρουργείων, απογευματινά χειρουργεία στο ΕΣΥ και δωρεάν επεμβάσεις σε ιδιωτικές κλινικές μέσω voucher.
Αυτή η ανάγνωση δίνει στο υπουργείο Υγείας τη δυνατότητα να παρουσιάσει το πρόγραμμα ως μέρος μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης και όχι ως μεμονωμένη δράση. Αν ο τελικός απολογισμός δείξει ότι οι αναμονές μειώθηκαν ουσιαστικά, τότε το υπουργείο θα υποστηρίξει ότι το πραγματικό αποτέλεσμα δεν αποτυπώνεται μόνο στον αριθμό των επεμβάσεων που έγιναν με πόρους του ΤΑΑ, αλλά στη συνολική αύξηση της χειρουργικής παραγωγής του συστήματος.
Ωστόσο, αυτή η θέση χρειάζεται καθαρά στοιχεία. Χρειάζεται να γνωρίζουμε ποια ήταν η λίστα πριν από την έναρξη της παρέμβασης, πόσοι ασθενείς διαγράφηκαν επειδή χειρουργήθηκαν, πόσοι αρνήθηκαν εναλλακτική δομή, πόσοι δεν εντοπίστηκαν, πόσοι μεταφέρθηκαν σε άλλη κατηγορία και πόσοι εξακολουθούν να περιμένουν. Διαφορετικά, η μείωση της λίστας μπορεί να εμφανίζεται λογιστικά μεγαλύτερη από την πραγματική εμπειρία των ασθενών.
Απόκλιση από τον αρχικό στόχο και δυσκολίες εφαρμογής
Στον αντίποδα, η κριτική εστιάζει στην απόκλιση ανάμεσα στους αρχικούς στόχους και στον αριθμό των επεμβάσεων που φαίνεται να πραγματοποιήθηκαν. Ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών αναφέρουν ότι έως τον προηγούμενο μήνα είχαν γίνει περίπου 19.799 δωρεάν απογευματινά χειρουργεία, αριθμός αισθητά χαμηλότερος από τον στόχο που είχε παρουσιαστεί στην έναρξη του προγράμματος, όταν η δημόσια συζήτηση κινούνταν γύρω από τις 37.000 επεμβάσεις.
Η απόκλιση αυτή δεν σημαίνει από μόνη της αποτυχία. Σημαίνει, όμως, ότι ο απολογισμός πρέπει να εξηγήσει τι άλλαξε. Μειώθηκε ο αριθμός επειδή οι αναμονές πράγματι υποχώρησαν και δεν υπήρχαν πλέον αρκετά επιλέξιμα περιστατικά; Ή επειδή το ΕΣΥ και οι συνεργαζόμενες δομές δεν μπόρεσαν να απορροφήσουν τον αρχικό όγκο; Η απάντηση έχει σημασία, γιατί οδηγεί σε διαφορετικά πολιτικά συμπεράσματα.
Αν η μείωση προήλθε από πραγματική αποσυμφόρηση της λίστας, τότε το υπουργείο έχει ισχυρό αφήγημα επιτυχίας. Αν, όμως, προήλθε από ελλείψεις προσωπικού, δισταγμό ασθενών, καθυστερήσεις πληρωμών ή χαμηλή συμμετοχή νοσοκομείων, τότε το πρόγραμμα ανέδειξε τα γνωστά όρια του συστήματος: δεν μπορείς να αυξήσεις χειρουργική παραγωγή μόνο με χρηματοδότηση, αν δεν έχεις σταθερό ανθρώπινο δυναμικό.
Ιδιαίτερο ζήτημα αποτελεί η συμμετοχή ιδιωτικών δομών. Για ορισμένους ασθενείς, η δυνατότητα να χειρουργηθούν άμεσα σε ιδιωτική κλινική χωρίς χρέωση ήταν λύση. Για άλλους, όμως, η αλλαγή ιατρικής ομάδας δημιούργησε ανασφάλεια. Ένας ασθενής που έχει παρακολουθηθεί επί μήνες από συγκεκριμένο χειρουργό στο δημόσιο νοσοκομείο δεν επιλέγει πάντα εύκολα να μεταφερθεί σε άλλη δομή και σε άλλη ομάδα, ακόμη και αν δεν πληρώσει.
Το ζήτημα των πληρωμών και της συμμετοχής του προσωπικού
Ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες για την επιτυχία των απογευματινών χειρουργείων είναι η στάση του προσωπικού. Γιατροί, αναισθησιολόγοι, νοσηλευτές και λοιποί εργαζόμενοι κλήθηκαν να εργαστούν πέραν του τακτικού ωραρίου, σε ένα σύστημα ήδη πιεσμένο από εφημερίες, ελλείψεις και αυξημένη ζήτηση.
Η ειδική αποζημίωση αποτέλεσε βασικό κίνητρο. Ωστόσο, όπου υπήρξαν καθυστερήσεις στις πληρωμές ή διοικητικές δυσκολίες, η συμμετοχή περιορίστηκε. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και ζήτημα εμπιστοσύνης. Αν οι εργαζόμενοι δεν πιστεύουν ότι το σύστημα θα τους πληρώσει γρήγορα και σωστά, δύσκολα θα στηρίξουν μια πρόσθετη λειτουργία που αυξάνει την κόπωσή τους.
Το ίδιο ισχύει και για τις ιδιωτικές κλινικές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα. Ο ΕΟΠΥΥ έχει ήδη δώσει σαφές χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των υποβολών και την εκκαθάριση των δαπανών. Αυτό δείχνει ότι η λήξη του έργου δεν είναι μόνο υγειονομικό γεγονός, αλλά και διοικητικό κλείσιμο λογαριασμών.
Η Δευτέρα, επομένως, δεν θα είναι μόνο απολογισμός χειρουργείων. Θα είναι και απολογισμός διαχείρισης: πώς κινήθηκαν οι πληρωμές, αν υπήρξαν καθυστερήσεις, πόσα χρήματα απορροφήθηκαν από τον διαθέσιμο προϋπολογισμό και αν θα επιστραφούν ή θα μείνουν αδιάθετοι πόροι.
Τι σημαίνει η λήξη στις 30 Ιουνίου
Η λήξη του έργου στις 30 Ιουνίου 2026 αφορά τη χρηματοδοτούμενη φάση μέσω Ταμείου Ανάκαμψης. Δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι τελειώνει ο θεσμός των απογευματινών χειρουργείων. Αντίθετα, ο υφυπουργός Υγείας έχει ήδη προαναγγείλει ότι τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία στα δημόσια νοσοκομεία θα συνεχιστούν, με επίσημες ανακοινώσεις τις επόμενες ημέρες.
Αυτή η δήλωση μετατοπίζει το ενδιαφέρον. Η συνέντευξη Τύπου δεν θα αφορά μόνο τι έγινε με το ΤΑΑ, αλλά και τι θα συμβεί μετά. Θα συνεχιστεί το πρόγραμμα με εθνικούς πόρους; Θα αφορά μόνο δημόσια νοσοκομεία; Θα υπάρξει νέα λίστα δικαιούχων; Θα παραμείνουν οι ίδιες αμοιβές για τις χειρουργικές ομάδες; Θα επανέλθουν τα επί πληρωμή απογευματινά χειρουργεία παράλληλα με τα δωρεάν; Θα συνεχιστεί η συνεργασία με ιδιωτικές κλινικές ή θα περιοριστεί;
Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα θα καθορίσει και την πολιτική ανάγνωση. Αν το υπουργείο ανακοινώσει μόνιμο μηχανισμό δωρεάν απογευματινών χειρουργείων για συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών, τότε θα επιχειρήσει να εμφανίσει το ΤΑΑ ως πιλοτική φάση που δημιούργησε μόνιμο εργαλείο. Αν, αντίθετα, η συνέχεια περιοριστεί ή συνδεθεί με πιο στενά κριτήρια, τότε το πρόγραμμα θα μείνει ως έκτακτη δράση με ημερομηνία λήξης.
Το δίλημμα του ΕΣΥ: Περισσότερη παραγωγή ή περισσότερη αντοχή;
Τα απογευματινά χειρουργεία έφεραν στην επιφάνεια ένα βαθύτερο δίλημμα για το ΕΣΥ. Το σύστημα χρειάζεται να αυξήσει την παραγωγικότητά του, γιατί οι ασθενείς δεν μπορούν να περιμένουν μήνες ή χρόνια για μια επέμβαση. Ταυτόχρονα, όμως, χρειάζεται να προστατεύσει την αντοχή του προσωπικού, γιατί η υπερεργασία σε ένα ήδη κουρασμένο σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε νέα προβλήματα.
Η πολιτική ηγεσία υποστηρίζει ότι τα απογευματινά χειρουργεία δίνουν κίνητρο στους εργαζόμενους, αξιοποιούν καλύτερα τις υποδομές και μειώνουν τις αναμονές. Οι επικριτές απαντούν ότι χωρίς μόνιμες προσλήψεις, άνοιγμα κλειστών χειρουργικών αιθουσών και ενίσχυση κρίσιμων ειδικοτήτων, το μέτρο κινδυνεύει να λειτουργήσει ως προσωρινή παράκαμψη του βασικού προβλήματος.
Η αλήθεια μπορεί να βρίσκεται ανάμεσα στις δύο αναγνώσεις. Τα απογευματινά χειρουργεία μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο, εφόσον λειτουργούν με διαφάνεια, σαφή προτεραιοποίηση και χωρίς να αποδυναμώνουν την πρωινή λειτουργία. Δεν μπορούν, όμως, να υποκαταστήσουν τη μόνιμη ενίσχυση του ΕΣΥ. Μπορούν να μειώσουν την ουρά. Δεν μπορούν από μόνα τους να λύσουν την αιτία που δημιουργεί την ουρά.
Η κοινωνική διάσταση: Ο ασθενής που περιμένει
Πέρα από τους αριθμούς, το πραγματικό κριτήριο είναι ο ασθενής που περιμένει. Για έναν ηλικιωμένο με καταρράκτη, για έναν άνθρωπο που χρειάζεται αρθροπλαστική, για έναν ασθενή με χολολιθίαση ή κήλη, η αναμονή δεν είναι στατιστικό μέγεθος. Είναι πόνος, περιορισμός, άγχος, απώλεια εργασιακής και κοινωνικής λειτουργικότητας.
Όταν το κράτος προσφέρει δωρεάν ταχύτερη πρόσβαση σε χειρουργείο, παρεμβαίνει ουσιαστικά στην καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων. Αν το πρόγραμμα λειτούργησε για χιλιάδες ασθενείς, αυτό έχει αξία. Αν, όμως, άφησε πολλούς εκτός ή τους μετέφερε σε επιλογές που δεν εμπιστεύονταν, τότε η επιτυχία χρειάζεται πιο προσεκτική αποτίμηση.
Η εμπιστοσύνη είναι κεντρική στην υγεία. Ο ασθενής δεν επιλέγει μόνο κτίριο ή ημερομηνία. Επιλέγει γιατρό, ομάδα, νοσοκομείο και συνέχεια φροντίδας. Γι’ αυτό τα προγράμματα με μεταφορά περιστατικών σε άλλες δομές πρέπει να συνοδεύονται από πλήρη ενημέρωση, εγγυήσεις ασφάλειας και σεβασμό στην επιλογή του ασθενούς.
Η επόμενη ημέρα για τα απογευματινά χειρουργεία
Η λήξη της χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης κλείνει έναν κύκλο, αλλά δεν κλείνει τη συζήτηση. Αντίθετα, ανοίγει το πιο δύσκολο κεφάλαιο: πώς μετατρέπεται μια έκτακτη χρηματοδοτούμενη δράση σε μόνιμη πολιτική με σταθερούς κανόνες.
Αν η κυβέρνηση θέλει να διατηρήσει τα δωρεάν απογευματινά χειρουργεία στα δημόσια νοσοκομεία, θα πρέπει να εξασφαλίσει πόρους, προσωπικό και διοικητική συνέχεια. Θα πρέπει επίσης να ορίσει ποιοι ασθενείς δικαιούνται δωρεάν πρόσβαση, με ποιο χρόνο αναμονής, σε ποιες επεμβάσεις και με ποια διαδικασία παρακολούθησης.
Η επαναφορά των επί πληρωμή απογευματινών χειρουργείων αποτελεί επίσης κρίσιμο ζήτημα. Όσο λειτουργούσε η δωρεάν φάση, τα επί πληρωμή είχαν ουσιαστικά παγώσει. Αν επανέλθουν, το υπουργείο θα πρέπει να διασφαλίσει ότι δεν θα δημιουργηθεί σύστημα δύο ταχυτήτων, όπου όσοι μπορούν να πληρώσουν θα προχωρούν γρηγορότερα, ενώ οι υπόλοιποι θα μένουν πίσω.
Το ασφαλές μοντέλο απαιτεί ισχυρή πρωινή λειτουργία, πλήρη ενιαία λίστα, δωρεάν πρόσβαση για όσους περιμένουν πέραν ενός εύλογου ορίου και αυστηρό έλεγχο ώστε καμία κλινική να μην μειώνει την πρωινή της παραγωγή για να ενισχύει την απογευματινή.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Απογευματινά ιατρεία: Όλα τα διαθέσιμα ραντεβού στην ΗΔΥΚΑ από 1η Ιουλίου
Μείωση 60% στις λίστες αναμονής με τα απογευματινά χειρουργεία
