Επιστήμονες του Northwestern αποκάλυψαν πώς ο καρκίνος του παγκρέατος ξεγελά το ανοσοποιητικό και ανέπτυξαν αντίσωμα που επαναφέρει την ανοσολογική επίθεση.
-
Γράφει η Χριστίνα Χατζηπαλαμουτζή
Ένα από τα πιο «αόρατα» και θανατηφόρα καρκινικά νοσήματα ενδέχεται να χάνει σταδιακά το πλεονέκτημά του. Επιστήμονες του Northwestern Medicine ανακάλυψαν έναν κρυφό μηχανισμό με τον οποίο ο καρκίνος του παγκρέατος ξεγελά το ανοσοποιητικό σύστημα και ανέπτυξαν ένα νέο μονοκλωνικό αντίσωμα που, σε πειραματικά μοντέλα, επανενεργοποιεί την άμυνα του οργανισμού και επιβραδύνει σημαντικά την ανάπτυξη των όγκων.
Γιατί ο καρκίνος του παγκρέατος είναι τόσο ανθεκτικός
Ο καρκίνος του παγκρέατος συγκαταλέγεται στα πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμα νεοπλάσματα, με πενταετή επιβίωση που δεν ξεπερνά το 13%. Συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο και παρουσιάζει χαμηλή ανταπόκριση ακόμη και στις πλέον σύγχρονες ανοσοθεραπείες. Ένας βασικός λόγος, όπως δείχνει η νέα μελέτη, είναι ότι το ανοσοποιητικό σύστημα παραμένει σε μεγάλο βαθμό «αδρανές» μέσα στο μικροπεριβάλλον του όγκου.
Το «ζαχαρούχο καμουφλάζ» των όγκων
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παγκρεατικά καρκινικά κύτταρα καλύπτονται από ένα στρώμα σακχάρων, μιμούμενα έναν φυσιολογικό αμυντικό μηχανισμό των υγιών κυττάρων. Συγκεκριμένα, προσθέτουν σιαλικό οξύ σε μια επιφανειακή πρωτεΐνη, την ιντεγκρίνη α3β1. Το σύμπλοκο αυτό συνδέεται με τον υποδοχέα Siglec-10 στα ανοσοκύτταρα, εκπέμποντας ένα παραπλανητικό σήμα «μην επιτεθείς».
Με απλά λόγια, ο όγκος «ζαχαρώνει» την επιφάνειά του και κρύβεται από το ανοσοποιητικό, αποφεύγοντας την ανοσολογική επιτήρηση.
Το αντίσωμα που αφαιρεί το πέπλο
Μετά τον εντοπισμό του μηχανισμού, η ομάδα ανέπτυξε ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που μπλοκάρει τη συγκεκριμένη αλληλεπίδραση. Σε προκλινικές δοκιμές σε ποντίκια, το αντίσωμα επανέφερε τη λειτουργία των ανοσοκυττάρων. Τα μακροφάγα άρχισαν ξανά να αναγνωρίζουν και να καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα, ενώ η ανάπτυξη των όγκων επιβραδύνθηκε αισθητά.
Όπως εξηγεί ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Mohamed Abdel-Mohsen, χρειάστηκαν περίπου έξι χρόνια για να αποκαλυφθεί ο μηχανισμός, να αναπτυχθούν τα κατάλληλα αντισώματα και να επιβεβαιωθεί η δράση τους. «Το να δούμε το σύστημα να “ξυπνά” ήταν μια πραγματική επιστημονική τομή», σημειώνει.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Cancer Research.
Επόμενα βήματα προς τον άνθρωπο
Η ερευνητική ομάδα εργάζεται πλέον στη βελτιστοποίηση του αντισώματος ώστε να μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια σε ανθρώπους. Παράλληλα, εξετάζεται ο συνδυασμός του με χημειοθεραπεία και υπάρχουσες ανοσοθεραπείες, με στόχο όχι απλώς την επιβράδυνση της νόσου αλλά την πλήρη ύφεση.
Ταυτόχρονα, αναπτύσσεται διαγνωστικό τεστ που θα επιτρέπει τον εντοπισμό ασθενών των οποίων οι όγκοι βασίζονται σε αυτόν τον «ζαχαρούχο» μηχανισμό, ώστε η θεραπεία να χορηγείται στοχευμένα.
Εφόσον η πορεία παραμείνει θετική, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η νέα θεραπευτική προσέγγιση θα μπορούσε να φτάσει σε κλινικό επίπεδο εντός πενταετίας.
Πέρα από το πάγκρεας
Η ανακάλυψη ενδέχεται να έχει ευρύτερες εφαρμογές. Η ομάδα διερευνά ήδη αν ο ίδιος μηχανισμός ανοσολογικής εξαπάτησης εμφανίζεται και σε άλλους επιθετικούς καρκίνους, όπως το γλοιοβλάστωμα, αλλά και σε μη καρκινικές παθήσεις όπου το ανοσοποιητικό σύστημα παραπλανάται.
Η έρευνα εντάσσεται στο αναδυόμενο πεδίο της γλυκο-ανοσολογίας, το οποίο εξετάζει πώς τα σάκχαρα επηρεάζουν την ανοσολογική απόκριση, ανοίγοντας νέους δρόμους για θεραπείες σε καρκίνο, λοιμώξεις και παθήσεις της γήρανσης.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Γιατί αυξάνεται ο καρκίνος του εντέρου κάτω των 50 – Το στοίχημα
Καρκίνος τραχήλου μήτρας: Νέες οδηγίες στον προσυμπτωματικό έλεγχο
