Μια πρόσφατη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Communications Biology, αναλύει μια πιθανή βιολογική εξήγηση για το γιατί ο χρόνος φαίνεται να περνά πιο γρήγορα όσο μεγαλώνουμε. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από το Cambridge Centre for Ageing and Neuroscience (Cam-CAN), μελετώντας στοιχεία νευρικής δραστηριότητας από συνολικά 577 ενήλικες ηλικίας 18 έως 88 ετών.
Οι συμμετέχοντες είχαν προηγουμένως παρακολουθήσει ένα οκτάλεπτο απόσπασμα από τη σειρά «Alfred Hitchcock Presents», ενώ καταγραφόταν λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI), ώστε να αξιολογηθεί το πώς αλλάζουν τα «μοτίβα» εγκεφαλικής δραστηριότητας καθώς εξελίσσεται μια ιστορία. Το συγκεκριμένο βίντεο χρησιμοποιείται συχνά σε νευροεπιστημονικές μελέτες, επειδή φαίνεται να ενεργοποιεί πολύ συγχρονισμένα νευρικά σήματα στους θεατές.
Λιγότερες «μεταβάσεις» γεγονότων στον εγκέφαλο
Χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο που εντοπίζει μεταβάσεις ανάμεσα σε σταθερές εγκεφαλικές καταστάσεις, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσο πιο ηλικιωμένοι ήταν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερο συχνά άλλαζε ο εγκέφαλος «νευρική κατάσταση». Με άλλα λόγια, για τους μεγαλύτερους ενήλικες, τα εγκεφαλικά «γεγονότα» φαίνεται να είναι λιγότερα μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα.
Αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές, ενδέχεται να εξηγεί την αίσθηση ότι ο χρόνος περνά γρηγορότερα, καθώς ο εγκέφαλος «καταγράφει» μικρότερο αριθμό συμβάντων.
Η θεωρία του Αριστοτέλη και τα σύγχρονα δεδομένα
Το συμπέρασμα συνδέεται με μια παλαιότερη φιλοσοφική ιδέα που φτάνει μέχρι τον Αριστοτέλη: όσο περισσότερα σημαντικά γεγονότα συμβαίνουν μέσα σε μια χρονική περίοδο, τόσο μεγαλύτερη μας φαίνεται υποκειμενικά. Αντίθετα, η μονοτονία ή η μειωμένη νευρική διαφοροποίηση μπορεί να κάνει τον ίδιο χρόνο να μοιάζει πιο σύντομος.
Η ηλικία και η «νευρική αποδιαφοροποίηση»
Οι ερευνητές αποδίδουν τα παρατηρούμενα ευρήματα σε μια διαδικασία που ονομάζεται νευρωνική αποδιαφοροποίηση. Με την ηλικία, περιοχές του εγκεφάλου που κάποτε εξειδικεύονταν σε συγκεκριμένη αναγνώριση ερεθισμάτων –όπως πρόσωπα– ενεργοποιούνται πλέον και από άλλα αντικείμενα. Το γεγονός αυτό μπορεί να δυσκολεύει τον διαχωρισμό των γεγονότων μέσα στην καθημερινότητα.
Μια υπόθεση με πολλές προεκτάσεις
Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι πρόκειται ακόμη για υπόθεση, ωστόσο η ιδέα ότι η μείωση των «εγκεφαλικών γεγονότων» με την πάροδο του χρόνου επηρεάζει την υποκειμενική αντίληψη του χρόνου θεωρείται ιδιαίτερα πιθανή. Σύμφωνα με τον νευροεπιστήμονα Giorgio Vallortigara από το Πανεπιστήμιο του Τρεντο, τα ευρήματα «κάνουν απόλυτα λογική» τη διαπίστωση ότι ο χρόνος ενδέχεται να βιώνεται διαφορετικά στην καθημερινότητα των ηλικιωμένων.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
InterMed – Be-Live: Ένας χρόνος συμπόρευσης και ο εθνικός στόχος
«Χρόνος»: Ο αόρατος παράγοντας κινδύνου για άνοια
