Ένα διακριτό μοτίβο ανδρογόνων στο αίμα εντόπισαν επιστήμονες σε γυναίκες με ενδομητρίωση. Το μοντέλο τους αναγνώρισε σωστά πάνω από το 95% των ασθενών σε τυφλοποιημένο δείγμα, δημιουργώντας προσδοκίες για ταχύτερη, μη επεμβατική διάγνωση. Η μέθοδος, ωστόσο, χρειάζεται ακόμη μεγάλης κλίμακας ανεξάρτητη επιβεβαίωση.
Ένα ιδιαίτερο «ορμονικό αποτύπωμα» στο αίμα μπορεί να αλλάξει στο μέλλον τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί εντοπίζουν την ενδομητρίωση, μια χρόνια νόσο που συνδέεται με έντονο πυελικό πόνο, υπογονιμότητα και σημαντική επιβάρυνση της καθημερινής ζωής.
Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου διαπίστωσε ότι οι γυναίκες με χειρουργικά επιβεβαιωμένη ενδομητρίωση παρουσίαζαν διαφορετικές συγκεντρώσεις ανδρογόνων σε σύγκριση με γυναίκες χωρίς τη νόσο. Η διαφορά αφορούσε κυρίως μια λιγότερο μελετημένη κατηγορία ορμονών των επινεφριδίων, τα 11-οξυγονωμένα ανδρογόνα, και ιδιαίτερα την 11-κετοτεστοστερόνη ή 11KT.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τις ορμονικές συγκεντρώσεις για να δημιουργήσουν ένα διαγνωστικό μοντέλο. Στο τυφλοποιημένο σύνολο επικύρωσης, το μοντέλο εμφάνισε ευαισθησία 95,65% και αναγνώρισε ασθενείς σε όλα τα στάδια της ενδομητρίωσης, από την ελάχιστη έως τη σοβαρή νόσο.
Το αποτέλεσμα δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για μια απλή εξέταση αίματος. Δεν αποτελεί, όμως, ακόμη έτοιμο διαγνωστικό τεστ. Η μελέτη είχε σχετικά περιορισμένο αριθμό συμμετεχουσών, χρησιμοποίησε δείγματα κυρίως από γυναίκες ευρωπαϊκής καταγωγής και δεν έχει ακόμη επαναληφθεί σε μεγάλη, ανεξάρτητη και πολυεθνική ομάδα.
Η πολύχρονη αναμονή για μια διάγνωση
Η ενδομητρίωση επηρεάζει περίπου το 10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας, δηλαδή περίπου 190 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Προκαλεί συχνά έντονο πόνο κατά την περίοδο, χρόνιο πυελικό πόνο, πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή, διαταραχές του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης και προβλήματα γονιμότητας.
Παρά τη μεγάλη συχνότητά της, η νόσος παραμένει δύσκολη στη διάγνωση. Στη Βρετανία, ο μέσος χρόνος από την έναρξη των συμπτωμάτων έως τη διάγνωση έχει φθάσει πλέον τα εννέα χρόνια και τέσσερις μήνες. Σε ανθρώπους από διαφορετικές εθνοτικές κοινότητες, η καθυστέρηση φθάνει κατά μέσο όρο τα 11 χρόνια.
Η καθυστέρηση οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Τα συμπτώματα διαφέρουν σημαντικά από ασθενή σε ασθενή, συχνά αποδίδονται λανθασμένα σε «φυσιολογικό πόνο περιόδου» και μπορεί να μοιάζουν με εκδηλώσεις άλλων γυναικολογικών, γαστρεντερικών ή ουρολογικών παθήσεων.
Οι γιατροί χρησιμοποιούν σήμερα το ιατρικό ιστορικό, την κλινική εξέταση και τις απεικονιστικές εξετάσεις, κυρίως το διακολπικό υπερηχογράφημα και τη μαγνητική τομογραφία. Η λαπαροσκόπηση παραμένει σημαντικό εργαλείο για την οριστική επιβεβαίωση και την άμεση απεικόνιση των βλαβών, ιδιαίτερα όταν η εικόνα παραμένει ασαφής ή όταν απαιτείται χειρουργική θεραπεία. Οι βρετανικές οδηγίες τονίζουν, πάντως, ότι ακόμη και ένα φυσιολογικό υπερηχογράφημα δεν αποκλείει τη νόσο.
Μια αξιόπιστη εξέταση αίματος θα μπορούσε να περιορίσει τη διαγνωστική περιπλάνηση, να κατευθύνει νωρίτερα τις γυναίκες σε εξειδικευμένα κέντρα και να μειώσει την ανάγκη για επεμβατικές διαδικασίες αποκλειστικά για διαγνωστικούς λόγους.
Τι ακριβώς εξέτασαν οι επιστήμονες
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο European Journal of Endocrinology, περιέλαβε 159 γυναίκες με ενδομητρίωση που είχε επιβεβαιωθεί με λαπαροσκόπηση και 57 υγιείς γυναίκες χωρίς τη νόσο. Οι συμμετέχουσες με ενδομητρίωση κάλυπταν και τα τέσσερα στάδια της ταξινόμησης rASRM.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δείγματα αίματος με υγρή χρωματογραφία σε συνδυασμό με φασματομετρία μάζας, μια τεχνική υψηλής ακρίβειας που επιτρέπει την ταυτόχρονη μέτρηση πολλών στεροειδών ορμονών ακόμη και σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις.
Η ανάλυση περιέλαβε τα κλασικά ανδρογόνα:
DHEA, ανδροστενεδιόνη, τεστοστερόνη και διυδροτεστοστερόνη.
Παράλληλα, οι επιστήμονες μέτρησαν τέσσερα 11-οξυγονωμένα ανδρογόνα:
11β-υδροξυανδροστενεδιόνη, 11β-υδροξυτεστοστερόνη, 11-κετοανδροστενεδιόνη και 11-κετοτεστοστερόνη.
Η ερευνητική ομάδα απέκλεισε γυναίκες με παθήσεις που επηρεάζουν τον μεταβολισμό των στεροειδών, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, καθώς και όσες λάμβαναν ορμονικά αντισυλληπτικά ή άλλα φάρμακα που θα μπορούσαν να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα. Τα δείγματα συλλέχθηκαν το πρωί και, στις ασθενείς με ενδομητρίωση, πριν από την αναισθησία και τη χειρουργική επέμβαση.
Τι είναι τα 11-οξυγονωμένα ανδρογόνα
Τα ανδρογόνα αποκαλούνται συχνά «ανδρικές ορμόνες», όμως υπάρχουν φυσιολογικά και στο γυναικείο σώμα. Συμμετέχουν στη λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος, στη σεξουαλική υγεία, στον μεταβολισμό, στη μυϊκή και οστική υγεία και στη ρύθμιση διαφορετικών ιστών.
Τα 11-οξυγονωμένα ανδρογόνα παράγονται κυρίως μέσω μεταβολικών οδών που ξεκινούν από τα επινεφρίδια. Για χρόνια βρίσκονταν στο περιθώριο της έρευνας, όμως νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι αποτελούν σημαντικό μέρος του συνολικού ανδρογονικού φορτίου στις γυναίκες.
Η 11-κετοτεστοστερόνη έχει ανδρογονική ισχύ παρόμοια με εκείνη της τεστοστερόνης. Στη συγκεκριμένη μελέτη, κυκλοφορούσε σε υψηλότερες συγκεντρώσεις από την τεστοστερόνη στις γυναίκες με ενδομητρίωση, στοιχείο που ενισχύει την υπόθεση ότι μπορεί να επηρεάζει βιολογικές διεργασίες σχετικές με τη νόσο.
Το διαφορετικό ορμονικό μοτίβο
Οι γυναίκες με ενδομητρίωση εμφάνισαν υψηλότερες συγκεντρώσεις DHEA, ανδροστενεδιόνης και τεστοστερόνης σε σχέση με τις υγιείς γυναίκες. Οι τιμές της διυδροτεστοστερόνης δεν παρουσίασαν συνολική σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων.
Στα 11-οξυγονωμένα ανδρογόνα, το μοτίβο είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Οι πρόδρομες ορμόνες 11OHA4 και 11KA4 βρέθηκαν σε χαμηλότερα επίπεδα, ενώ οι δραστικότερες 11OHT και 11KT εμφανίστηκαν αυξημένες.
Το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι ο μεταβολισμός των στεροειδών στρέφεται προς την παραγωγή της ισχυρής 11-κετοτεστοστερόνης. Οι αναλογίες μεταξύ των ορμονών έδειξαν αυξημένη δραστηριότητα μεταβολικών οδών που συνδέονται με τα ένζυμα HSD11B2 και AKR1C3 και ευνοούν τη μετατροπή των πρόδρομων ουσιών σε 11KT.
Οι συγκεντρώσεις δεν διαφοροποιήθηκαν ουσιαστικά ανάλογα με τη φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου. Το εύρημα έχει ιδιαίτερη σημασία για την ανάπτυξη ενός μελλοντικού τεστ, καθώς ένα βιοδείκτης που μεταβάλλεται έντονα μέσα στον μήνα θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή κλινική πράξη.
Η αναλογία που ξεχώρισε τις ασθενείς
Όταν οι ερευνητές αξιολόγησαν κάθε ορμόνη ξεχωριστά, η τεστοστερόνη, η 11KA4 και η 11KT παρουσίασαν καλή ικανότητα διάκρισης μεταξύ των γυναικών με και χωρίς ενδομητρίωση. Οι τιμές AUC κυμάνθηκαν περίπου από 0,815 έως 0,822.
Ακόμη καλύτερη απόδοση παρουσίασε η αναλογία 11KT προς 11KA4. Η τιμή AUC έφθασε το 0,968, η ευαισθησία το 92,36% και η ειδικότητα το 90,91%. Με απλά λόγια, η αναλογία αυτή εντόπισε περισσότερες από εννέα στις δέκα γυναίκες με ενδομητρίωση και απέκλεισε σωστά περισσότερες από εννέα στις δέκα γυναίκες χωρίς τη νόσο μέσα στο συγκεκριμένο δείγμα.
Η επίδοση χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα υψηλή για έναν μεμονωμένο εργαστηριακό δείκτη. Παρ’ όλα αυτά, η ακρίβεια ενός τεστ σε μια ερευνητική ομάδα συχνά μειώνεται όταν εφαρμοστεί σε μεγαλύτερο και πιο ετερογενή πληθυσμό, όπου συνυπάρχουν άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα ή ορμονικές διαταραχές.
Το μοντέλο που ξεπέρασε το 95%
Οι επιστήμονες δεν περιορίστηκαν σε έναν δείκτη. Συνδύασαν τις συγκεντρώσεις πολλών ανδρογόνων με τον δείκτη μάζας σώματος και δημιούργησαν μοντέλο πολλαπλής λογιστικής παλινδρόμησης.
Στο πλήρες σύνολο δεδομένων, το μοντέλο εμφάνισε AUC 0,99, θετική προγνωστική αξία 96,84% και αρνητική προγνωστική αξία 92,86%.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές χώρισαν τα δεδομένα σε ομάδα εκπαίδευσης και τυφλοποιημένη ομάδα επικύρωσης. Το απλοποιημένο μοντέλο χρησιμοποίησε τον δείκτη μάζας σώματος και τρεις ορμόνες: 11OHA4, 11KA4 και 11KT.
Στο σύνολο επικύρωσης των 138 δειγμάτων, η ευαισθησία έφθασε το 95,65%. Το μοντέλο εντόπισε σωστά το 94% των περιπτώσεων ελάχιστης ή ήπιας νόσου και το 96,55% των περιπτώσεων μέτριας ή σοβαρής ενδομητρίωσης. Η απόδοση ανά μεμονωμένο στάδιο κυμάνθηκε από 91,2% έως 100%.
Το εύρημα για τα πρώιμα στάδια έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι μικρές και επιφανειακές βλάβες μπορεί να μην εμφανίζονται καθαρά στις απεικονιστικές εξετάσεις, παρότι προκαλούν σοβαρά συμπτώματα.
Γιατί οι ερευνητές μιλούν για «ορμονικό αποτύπωμα»
Ο όρος δεν αναφέρεται σε μία μόνο αυξημένη ορμόνη. Περιγράφει τη συνολική σχέση μεταξύ πολλών στεροειδών, των πρόδρομων ουσιών τους και των μεταβολικών αναλογιών τους.
Δύο γυναίκες μπορεί να έχουν παρόμοια τιμή τεστοστερόνης, αλλά διαφορετική ισορροπία μεταξύ 11KT, 11KA4 και 11OHA4. Το μοντέλο αξιοποιεί αυτό το σύνθετο μοτίβο και αναζητά έναν συνδυασμό που εμφανίζεται συχνότερα στην ενδομητρίωση.
Η προσέγγιση μοιάζει με την ανάγνωση ενός βιολογικού «barcode». Κάθε μεμονωμένη γραμμή παρέχει περιορισμένη πληροφορία, όμως το σύνολο δημιουργεί ένα πιο αναγνωρίσιμο σήμα.
Μια νέα ματιά στον ρόλο των ανδρογόνων
Η ενδομητρίωση θεωρείται παραδοσιακά νόσος που εξαρτάται κυρίως από τα οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα προωθούν την ανάπτυξη των ενδομητριωσικών βλαβών, τη φλεγμονή και τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων.
Η νέα έρευνα δεν αναιρεί αυτόν τον μηχανισμό. Δείχνει, όμως, ότι τα ανδρογόνα μπορεί να έχουν μεγαλύτερο ρόλο από όσο θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.
Τα ανδρογόνα ρυθμίζουν την ανάπτυξη των ιστών, την αγγειογένεση, την αναδιαμόρφωση του ενδομητρίου και την ανοσολογική απόκριση. Επιπλέον, ορισμένα ανδρογόνα λειτουργούν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή οιστρογόνων μέσω του ενζύμου αρωματάση.
Οι συγγραφείς προτείνουν ότι η αυξημένη τεστοστερόνη και η 11KT μπορεί να επηρεάζουν άμεσα τις βλάβες μέσω του υποδοχέα ανδρογόνων ή έμμεσα, τροφοδοτώντας την τοπική σύνθεση οιστρογόνων. Πρόκειται, ωστόσο, για βιολογική υπόθεση και όχι για αποδεδειγμένη αιτιώδη σχέση.
Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν οι ορμόνες προκαλούν τη νόσο
Η μελέτη δείχνει συσχέτιση, όχι αιτιότητα. Δεν αποδεικνύει ότι η αυξημένη 11KT προκαλεί ενδομητρίωση, ούτε ότι η μείωσή της θα περιορίσει τις βλάβες ή τον πόνο.
Η αλλαγή μπορεί να αποτελεί αιτία, συνέπεια της νόσου ή μέρος μιας αμφίδρομης διαδικασίας. Οι ίδιες οι βλάβες ίσως παράγουν ή μεταβολίζουν στεροειδή, ενώ ο λιπώδης ιστός και τα επινεφρίδια μπορεί επίσης να συμβάλλουν στο κυκλοφορούν ορμονικό προφίλ.
Οι ερευνητές επισημαίνουν και μια φαινομενική αντίφαση με προηγούμενη γενετική ανάλυση, η οποία συνέδεσε γενετικά προβλεπόμενα υψηλότερα επίπεδα ορισμένων ανδρογόνων με χαμηλότερο κίνδυνο ενδομητρίωσης. Οι δύο προσεγγίσεις μετρούν διαφορετικά πράγματα: η νέα μελέτη κατέγραψε τις πραγματικές ορμονικές συγκεντρώσεις σε μία χρονική στιγμή, ενώ η γενετική μέθοδος εκτιμά τη διά βίου έκθεση.
Πιθανές νέες θεραπείες
Η ανακάλυψη μπορεί να αποκτήσει και θεραπευτική σημασία. Εάν μελλοντικές μελέτες αποδείξουν ότι η 11KT ή οι σχετικές μεταβολικές οδοί συμβάλλουν ενεργά στην ανάπτυξη της νόσου, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να στοχεύσουν τα ένζυμα που ελέγχουν την παραγωγή της.
Το AKR1C3 αποτελεί έναν πιθανό στόχο, καθώς συμμετέχει στη μετατροπή της 11KA4 σε 11KT. Οι συγγραφείς εξετάζουν επίσης την πιθανότητα να επανεκτιμηθούν παλαιότερες θεραπευτικές στρατηγικές που επηρεάζουν τον μεταβολισμό των ανδρογόνων.
Το danazol, ένα συνθετικό ανδρογόνο που χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα για την ενδομητρίωση, μείωνε τον πόνο αλλά εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών όπως η τριχοφυΐα, η ακμή, η αλλαγή της φωνής και άλλες εκδηλώσεις αρρενοποίησης.
Οι ερευνητές υποθέτουν ότι μέρος της δράσης του ίσως σχετιζόταν με την αναστολή της επινεφριδιακής παραγωγής ανδρογόνων. Μελλοντικές τοπικές μορφές χορήγησης ή πιο εκλεκτικά μόρια θα μπορούσαν θεωρητικά να διατηρήσουν το όφελος χωρίς τις συστηματικές παρενέργειες. Η ιδέα βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο ερευνητικό στάδιο.
Πλεονεκτήματα απέναντι σε άλλους βιοδείκτες
Οι επιστήμονες έχουν εξετάσει επί χρόνια διαφορετικούς βιοδείκτες για την ενδομητρίωση, όπως το CA-125, φλεγμονώδεις κυτταροκίνες, αγγειογενετικούς παράγοντες, πρωτεϊνικά πάνελ και microRNA.
Κανένας μεμονωμένος βιοδείκτης δεν έχει επιτύχει μέχρι σήμερα την απαιτούμενη ακρίβεια, ειδικότητα και αναπαραγωγιμότητα για καθολική χρήση. Το CA-125, για παράδειγμα, μπορεί να αυξηθεί και σε άλλες γυναικολογικές παθήσεις ή να παραμείνει φυσιολογικό σε γυναίκες με ενδομητρίωση.
Τα 11-οξυγονωμένα ανδρογόνα παρουσιάζουν ορισμένα θεωρητικά πλεονεκτήματα. Η συγκέντρωσή τους δεν φάνηκε να εξαρτάται έντονα από τη φάση του κύκλου και το διακριτό μοτίβο εμφανίστηκε σε όλα τα στάδια της νόσου.
Η εργαστηριακή μέτρηση με LC-MS/MS, όμως, απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, αυστηρό ποιοτικό έλεγχο και τυποποιημένες διαδικασίες. Για να φθάσει η μέθοδος σε ένα κοινό διαγνωστικό εργαστήριο, οι εταιρείες θα πρέπει να αναπτύξουν ένα σταθερό, οικονομικά βιώσιμο και κανονιστικά εγκεκριμένο τεστ.
Οι σημαντικοί περιορισμοί
Παρά την υψηλή διαγνωστική απόδοση, η μελέτη αποτελεί αρχικό βήμα.
Πρώτον, συμμετείχαν συνολικά 216 γυναίκες. Ο αριθμός επαρκεί για την αναγνώριση ενός ισχυρού σήματος, αλλά δεν αρκεί για να αποδείξει ότι το τεστ θα λειτουργήσει με την ίδια ακρίβεια σε εκατοντάδες χιλιάδες διαφορετικές ασθενείς.
Δεύτερον, η πλειονότητα των συμμετεχουσών είχε ευρωπαϊκή καταγωγή. Το ορμονικό προφίλ μπορεί να επηρεάζεται από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και πληθυσμιακούς παράγοντες. Οι επόμενες μελέτες πρέπει να συμπεριλάβουν γυναίκες από διαφορετικές εθνοτικές ομάδες και γεωγραφικές περιοχές.
Τρίτον, οι υγιείς μάρτυρες δεν αντιπροσωπεύουν πλήρως τον πληθυσμό που θα εξεταζόταν στην πραγματική ζωή. Ένα κλινικό τεστ θα πρέπει να διακρίνει την ενδομητρίωση από αδενομύωση, ινομυώματα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και άλλες αιτίες πυελικού πόνου.
Τέταρτον, οι ερευνητές υπολόγισαν τη δραστηριότητα ορισμένων ενζύμων μέσα από τις αναλογίες προϊόντων και υποστρωμάτων. Δεν μέτρησαν άμεσα τη λειτουργία των ενζύμων στους ιστούς.
Πέμπτον, το μοντέλο εκπαιδεύτηκε και επικυρώθηκε σε υποσύνολα της ίδιας βασικής μελέτης. Χρειάζεται εξωτερική επικύρωση σε εντελώς ανεξάρτητο πληθυσμό, ιδανικά σε γυναίκες που προσέρχονται με ύποπτα συμπτώματα πριν γνωρίζουν εάν έχουν ενδομητρίωση.
Δεν θα αντικαταστήσει από μόνο του τον γιατρό
Ακόμη και ένα πολύ ακριβές τεστ αίματος δεν θα μπορούσε να απαντήσει σε όλα τα κλινικά ερωτήματα.
Δεν θα έδειχνε απαραίτητα τη θέση των βλαβών, την προσβολή του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης, την ύπαρξη συμφύσεων, τη σχέση με τη γονιμότητα ή το είδος της θεραπείας που χρειάζεται κάθε ασθενής. Για αυτές τις πληροφορίες, οι γιατροί θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν υπερηχογράφημα, μαγνητική τομογραφία και, όπου χρειάζεται, χειρουργική αξιολόγηση.
Το πιθανότερο σενάριο είναι ένα μελλοντικό τεστ να λειτουργεί ως εργαλείο διαλογής και υποστήριξης της διάγνωσης. Ένα θετικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να επιταχύνει την παραπομπή σε ειδικό, ενώ ένα αρνητικό αποτέλεσμα θα έπρεπε να ερμηνεύεται μαζί με τα συμπτώματα και τις απεικονιστικές εξετάσεις.
Καμία εργαστηριακή εξέταση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται απομονωμένα όταν η κλινική υποψία παραμένει ισχυρή.
Η αναζήτηση βιομηχανικού εταίρου
Το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και η Edinburgh Innovations αναζητούν πλέον συνεργάτες από τη βιομηχανία για να μετατρέψουν το ερευνητικό εύρημα σε διαγνωστικό προϊόν.
Η ανάπτυξη θα απαιτήσει τυποποίηση της εξέτασης, επιλογή του τελικού πάνελ ορμονών, καθορισμό ορίων, ανεξάρτητες κλινικές δοκιμές και αξιολόγηση της απόδοσης σε γυναίκες με διαφορετικούς υποτύπους και συμπτώματα.
Ο επικεφαλής ερευνητής, δρ Douglas Gibson, σημείωσε ότι τα αποτελέσματα διευρύνουν την αντίληψη για την ενδομητρίωση, η οποία δεν πρέπει πλέον να εξετάζεται αποκλειστικά ως οιστρογονοεξαρτώμενη διαταραχή. Η ομάδα θεωρεί ότι η νέα κατανόηση μπορεί να οδηγήσει τόσο σε ταχύτερη διάγνωση όσο και σε νέους θεραπευτικούς στόχους.
Η συγκρατημένη αισιοδοξία των ασθενών
Η Endometriosis UK χαρακτήρισε τα πρώτα αποτελέσματα ελπιδοφόρα, αλλά υπογράμμισε ότι χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες πριν από οποιαδήποτε κλινική εφαρμογή.
Η ανάγκη παραμένει τεράστια. Χωρίς έγκαιρη διάγνωση, πολλοί ασθενείς δεν αποκτούν πρόσβαση σε εξειδικευμένη θεραπεία, ενώ τα συμπτώματα επηρεάζουν την εκπαίδευση, την εργασία, τις σχέσεις, τη σεξουαλική ζωή και την ψυχική υγεία.
Ένα αξιόπιστο μη επεμβατικό τεστ θα μπορούσε να μειώσει τον χρόνο αναμονής από πολλά χρόνια σε μήνες. Για να συμβεί αυτό, όμως, η επιστημονική κοινότητα πρέπει να επιβεβαιώσει ότι το «ορμονικό αποτύπωμα» παραμένει αξιόπιστο έξω από το αυστηρά ελεγχόμενο περιβάλλον της αρχικής μελέτης.
Ένα σημαντικό βήμα, όχι ακόμη διαγνωστική επανάσταση
Η νέα έρευνα προσφέρει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιολογικά ευρήματα των τελευταίων ετών στην ενδομητρίωση. Συνδέει τη νόσο με μια συγκεκριμένη μεταβολική μετατόπιση προς την 11-κετοτεστοστερόνη και παρουσιάζει ένα μοντέλο με εντυπωσιακή αρχική ακρίβεια.
Η ανακάλυψη δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες μπορούν σήμερα να ζητήσουν μια τέτοια εξέταση από τον γιατρό τους. Δεν σημαίνει επίσης ότι η 11KT αποτελεί την αιτία της νόσου ή ότι η μέτρησή της από μόνη της αρκεί για διάγνωση.
Δείχνει, όμως, έναν σαφή δρόμο προς τα εμπρός: μεγαλύτερες πολυκεντρικές μελέτες, ανεξάρτητη επικύρωση, σύγκριση με άλλες παθήσεις και ανάπτυξη ενός τυποποιημένου εργαστηριακού τεστ.
Εφόσον τα επόμενα δεδομένα επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα, μια απλή αιμοληψία θα μπορούσε να γίνει το πρώτο βήμα για να τερματιστεί η πολύχρονη διαγνωστική περιπλάνηση εκατομμυρίων γυναικών.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα
Διαβάστε επίσης
Γυναίκες με ενδομητρίωση πιθανότερο να εμφανίσουν πρόωρη εμμηνόπαυση
Ενδομητρίωση: Πώς επηρεάζει η γλουτένη, ο καφές και το αλκοόλ
